Skąd się bierze kolor herbaty

Czy zastanawiałeś się kiedyś co sprawia, że herbata jest danego koloru – czerwona, czarna, zielona to te najbardziej popularne, ale czy wiesz, że jest też herbata żółta a nawet niebieska? Co sprawia, że mają one takie kolory? Poniżej kilka ciekawych i praktycznych informacji o różnych rodzajach herbat.

 


                                   

Kolor herbaty to na szczęście nie sprawka żadnego barwnika czy innej sztucznej substancji, ale efekt procesów, którym jest ona poddawana. Oto jak powstają kolorowe herbaty:

Herbata czarna – najbardziej popularna. Myślę, że ciężko byłoby znaleźć osobę, która nie zna jej smaku. Aby powstała poddaje się ją czterem procesom – więdnięcie, skręcanie, fermentacja i suszenie. Herbatę czarną zaparza się wodą o temp. 100 °C przez ok. 3-5 minut. Najbardziej znane gatunki czarnej herbaty to np. assam czy yunnan.

Herbata zielona – herbaty tej nie poddaje się fermentacji tylko od razu po zerwaniu suszy się ją. Prawidłowo powinno parzyć się ją wodą o temp. 60-80 °C, w zależności od jej rodzaju. Można ją parzyć 3-krotnie. Jest delikatniejsza w smaku od czarnej herbaty. Znane gatunki to np. sencha czy gunpowder.

Herbata biała – powstaje z młodych, jeszcze nie rozwiniętych pączków, które po zerwaniu i obwiędnięciu poddaje się suszeniu. Po zaparzeniu biała herbata ma odcień lekko żółtawy/słomkowy. Herbatę białą parzy się w temp. 85 °C przez 5-7 min., można ją zaparzać 3 razy.

Jest bardzo delikatna w smaku.

 

Herbata czerwona (Pu-erh) – herbata ta zawdzięcza swój kolor dodatkowym procesom: fermentacji i leżakowaniu. Aby ją zaparzyć zalewa się ją wodą o temp. 90-100 °C na ok. 3 minuty. Można ją parzyć wielokrotnie. Czerwona herbata ma bardzo charakterystyczny smak i aromat.

Herbata żółta – produkuje się ją bardzo podobnie jak herbatę białą, jednak występuje tu dłuższe suszenie, co wpływa zarówno na kolor (żółto-zielonkawy) jak i smak naparu. Zalać ją należy wodą o temp. 80 °C na 1-3 minuty. Można ją parzyć wielokrotnie – z każdym razem dłużej.

Herbata niebieska (ulung) – proces jej wytwarzania jest dłuższy i bardziej skomplikowany niż innych herbat. Liście, zebrane tylko w określonym czasie, poddaje się wielokrotnemu procesowi więdnięcia na słońcu oraz potrząsania w specjalnych koszach, aż uzyskają one charakterystyczny żółty kolor. Następnie poddaje się ją częściowej fermentacji i paleniu. Parzy się ją w temp. 90 °C przez 3-4 minuty. Można ją parzyć wielokrotnie (najlepiej do 4 razy).

Plusy i minusy picia herbaty

Herbata zawiera wiele właściwości leczniczych i prozdrowotnych. Dzięki dużej zawartości katechin herbata jest doskonałym źródłem przeciwutleniaczy - szczególnie biała i zielona. W herbacie możemy znaleźć również witaminy (np. A, C, K). Czerwona świetnie reguluje metabolizm i jest polecana na „odchudzanie”. Czarna działa przeciwbakteryjnie i sprawdza się przy kłopotach z żołądkiem. Niebieska za to obniża ryzyko chorób układu krążenia, a także pomaga w regulowaniu poziomu cukru we krwi u pacjentów z cukrzycą.

Oczywiście jak wszystko i herbata ma swoje wady. Zawiera ona sporo fluoru, który w nadmiarze ma szkodliwy wpływ na organizm. Teina natomiast jako odpowiednik kofeiny może powodować uczucie niepokoju i lęku, a nawet uzależniać. Dodatkowo zawartość szczawianów uniemożliwia dobre wchłanianie wapnia i może doprowadzić do powstania  kamieni nerkowych.

Jednak jeśli ktoś nie pije herbaty nałogowo w ilościach kilkunastu czy kilkudziesięciu dziennie i zdrowo się odżywia, nie powinien obawiać się spożywania tego napoju – w rozsądnych ilościach właściwości prozdrowotne znacznie przewyższają te szkodliwe.